Kinders te bed
Hoe dat gaat en wat ge nodig hebt...
4 kinderen tussen 0 en 4,5 jaar. Twee ouders.
Ouder 1 steekt Trijn in pyjama en bezorgt ze haar fles melk.
Ouder 2 zorgt voor Mitte en houdt de twee oudsten in 't oog.
Ouder 1 zwiert Trijn in bed.
Ouder 1 haalt ook Fien en Klaas naar boven voor het nodige gewas, geplas, pyjama en verhaaltje.
Ouder 2 zorgt nog steeds voor Mitte. Het kind voelt dat het tijd is om aandacht te vragen en is niet content alleen. Laten huilen is geen optie want dan "verfrist" ze zich met wat recent of minder recent gedronken melk.
Kinderen te bed? Na enkele uren klinkt er steevast gehuil door babyfoon 1. Klaas droomt en moet even getroost worden. De ouder zonder Mitte in de handen, kan dat even regelen.
Hoe het gaat als ge niet alles nodig hebt uit 't vorige lijstje:
4 kinderen tussen 0 en 4,5 jaar. Eén ouder.
Ouder 1 steekt Trijn in pyjama en bezorgt ze haar fles melk.
Ouder 1 neemt notie van een Mitte die honger heeft en duwt af en toe dat tutje in het hongerige mondje.
Ouder 1 maant de twee oudsten aan tot rustig spel en is content dat die luisteren en samen boeken lezen.
Ouder 1 zwiert Trijn in bed.
Ouder 1 geeft Mitte borst. Fien en Klaas lezen rustig verder.
Ouder 1 legt Mitte in haar wiegje en haalt ook Fien en Klaas naar boven voor het nodige gewas, geplas, pyjama en...géén verhaaltje.
Ouder 1 hoort beneden Mitte van haar oren maken. Niet zachtjes.
Ouder 1 steekt Fien en Klaas in bed. Hoort ondertussen ook een ongelukkige Trijn.
Ouder 1 steekt Mitte in de draagdoek en probeert het kind te sussen, haalt de was binnen en ruimt de tafel af.
Ouder 1 's hart breekt bij het gejammer van Trijn die niet getroost kan worden door een Mitteke die in de weg zit.
Ondertussen is het stil in huis, zit ouder 1 in de zetel met laptop en jongste dochter.
Het huishouden roept, maar ouder 1 negeert en overweegt om de boel de boel te laten en zelf vroeg tussen de lakens te kruipen.
We zijn er niet van doodgegaan, maar vaderlief zal toch een goei excuus moeten verzinnen om volgende keer een avondactiviteit te plannen met beginuur vóór het kinderslaapuur.
En hey! Ik wéét dat wij die kinderen gemaakt hebben, ze groot zullen krijgen, moeten vallen en opstaan in die vier opvoedingsprojecten.
Hier zijn al talrijke lofzangen afgestoken. Het is immers fantastisch om kinderen te hebben. Echter, het moet hier geen eenzijdig en rooskleurig verhaal worden. Een klaagzang van tijd tot tijd moet kunnen, kwestie van een realistisch beeld te behouden, nietwaar?
Want ja. Het ís zware corvee. Niks om tranen voor te laten want dat helpt ons niet vooruit. Wij zijn geen bleiters. 