Het niet te onderschatten hoofdstuk: borstvoeding.
Zo, het huis is aan kant, de kinderen liggen in bed en moeder schrijft nog een stukske blog.
Binnenkort zal dat zo niet meer zijn. Dan zal het zijn "de kinderen liggen in bed en moeder schrijft nog een stukske blog" of erger zelfs "de kinderen liggen in bed en moeder in de zetel."
Zo'n klein boeleke in huis, dat is allemaal heel plezant! Maar 't heeft ook een keerzijde uiteraard.
Binnenkort beginnen we weer aan een reekske borstvoeding. Zéér gemakkelijk! Maar ook zeer vermoeiend.
Met borstvoeding moet ge dan niet uw bed uit om fleskes te staan maken 's nachts, ge moet uw borsten niet steriliseren, enz.
Feit blijft wel dat ge 't beste van uzelf geeft aan dat versgeboren bazeke/bezeke en dat vraagt energie! Bakken energie bij tijden.
Ik vreet mezelf een ongeluk tijdens de borstvoedingsperiode.
Dat resulteert uiteraard niet in 't schoonste figuur en dus kan ik me alvast beginnen ergeren aan het vet dat op allerlei verkeerde plaatsen zit, aan kleren waar ik niet meer in pas (noch de gewone kleren, noch de zwangerschapskleren). Vloeken en blijten. Ik weet dat uit ervaring! Nodig mij het komende jaar dus aub niet uit op feestjes waar ik er netjes uit moet zien, waarbij ik voor mijn kleerkast moet gaan staan om te kiezen wat ik zal aandoen.
Na de borstvoedingsperiode glijden die kilo's er vanzelf weer stilaan af. Totdan hoef ik níet aangesproken te worden op 't feit dat ik nog steeds -euhm- zwaar of struis ben.
Een ander negatief neveneffect hier is dat mijn huishouden niet borstvoedingsvriendelijk is.
Het stof en de spinnenwebben gaan mij staan aangapen. Vlekken zullen zich verzamelen op de grond. De keuken zal niet te netjes zijn. De was zal zich opstapelen tot ongekende hoogtes.
Het komende jaar ga ik mezelf gelukkig prijzen dat mijn poetsvrouw om de twee weken de pijn wat verlicht, dat mijn kinderen vers eten op hun bord krijgen, ze in propere lakens slapen en ze nette kleren aan kunnen trekken.
Al wie ons nieuwe huis nog niet gezien heeft, heeft dikke pech met andere woorden.
Totdat dat vers schaapke er is, moogt ge nog tot op 't hoogste verdiep komen om onze stulp te bewonderen.
Vanaf de geboorte van nummer vier is het enkel toegestaan om naar het kind te komen kijken. En hopelijk wordt u allen verblind door het kind, zodat de rest van de rommel aan uw neus voorbij gaat.
't Is maar dat ge 't weet.
Binnenkort zal dat zo niet meer zijn. Dan zal het zijn "de kinderen liggen in bed en moeder schrijft nog een stukske blog" of erger zelfs "de kinderen liggen in bed en moeder in de zetel."
Zo'n klein boeleke in huis, dat is allemaal heel plezant! Maar 't heeft ook een keerzijde uiteraard.
Binnenkort beginnen we weer aan een reekske borstvoeding. Zéér gemakkelijk! Maar ook zeer vermoeiend.
Met borstvoeding moet ge dan niet uw bed uit om fleskes te staan maken 's nachts, ge moet uw borsten niet steriliseren, enz.
Feit blijft wel dat ge 't beste van uzelf geeft aan dat versgeboren bazeke/bezeke en dat vraagt energie! Bakken energie bij tijden.
Ik vreet mezelf een ongeluk tijdens de borstvoedingsperiode.
Dat resulteert uiteraard niet in 't schoonste figuur en dus kan ik me alvast beginnen ergeren aan het vet dat op allerlei verkeerde plaatsen zit, aan kleren waar ik niet meer in pas (noch de gewone kleren, noch de zwangerschapskleren). Vloeken en blijten. Ik weet dat uit ervaring! Nodig mij het komende jaar dus aub niet uit op feestjes waar ik er netjes uit moet zien, waarbij ik voor mijn kleerkast moet gaan staan om te kiezen wat ik zal aandoen.
Na de borstvoedingsperiode glijden die kilo's er vanzelf weer stilaan af. Totdan hoef ik níet aangesproken te worden op 't feit dat ik nog steeds -euhm- zwaar of struis ben.
Een ander negatief neveneffect hier is dat mijn huishouden niet borstvoedingsvriendelijk is.
Het stof en de spinnenwebben gaan mij staan aangapen. Vlekken zullen zich verzamelen op de grond. De keuken zal niet te netjes zijn. De was zal zich opstapelen tot ongekende hoogtes.
Het komende jaar ga ik mezelf gelukkig prijzen dat mijn poetsvrouw om de twee weken de pijn wat verlicht, dat mijn kinderen vers eten op hun bord krijgen, ze in propere lakens slapen en ze nette kleren aan kunnen trekken.
Al wie ons nieuwe huis nog niet gezien heeft, heeft dikke pech met andere woorden.
Totdat dat vers schaapke er is, moogt ge nog tot op 't hoogste verdiep komen om onze stulp te bewonderen.
Vanaf de geboorte van nummer vier is het enkel toegestaan om naar het kind te komen kijken. En hopelijk wordt u allen verblind door het kind, zodat de rest van de rommel aan uw neus voorbij gaat.
't Is maar dat ge 't weet.