creatief plassen
Enkele dagen na Klaas zijn tweede verjaardag hebben we ons vastgebeten in de zindelijkheidstraining.
We hebben er als het ware korte metten mee gemaakt.
Er werden auto's allerhande getekend elke keer hij op het potje had geplast en na een week ging het vlotjes. We moesten ons enkel nog haasten als hij meldde dat hij moest plassen.
Op regelmatige tijdstippen werd hij door ons nog op zijn potje gezet.
Twee weken na de start, was alles zo goed als in kannen en kruiken. Voor een lange autorit werd er nog een pamper aangedaan maar meer dan dat ook niet.
En plots werd het kaka doen op 't potje ineens wat moeilijk. Het begon 's morgensvroeg met de melding dat hij kaka moest doen. Als hij op zijn potje gezet werd, bleef dat leeg. Heel de dag zagen dat hij moest kaka doen, maar zonder enig resultaat.
Na twee dagen zorgde dat voor buikpijn. Onze meneer bleef ook niet lang genoeg zitten op zijn potje.
We vertrokken op vakantie en daar loste het probleem zich na enkele dagen op. Hij hield zijn kaka niet meer op.
Al heeft hij ons daar toch nog een paar keer nen toer gelapt!
Onderweg naar het strand of het zwembad werd er al te vaak geroepen dat hij moest kaka doen.
Na die ene keer dat hij onderweg naast het weggetje ging staan en kaka deed in 't zand (gelukkig liep hij in zijn blote poep), namen we voor de zekerheid maar kleine vuilzakjes mee en keerden we terug richting potje indien mogelijk.
Eén keer was hij zo druk aan 't spelen dat hij kaka deed waar hij stond. Te lui om naar zijn potje te gaan (5m verder) of in ieder geval te lui om attentie te geven aan het gevoel dat hij moest kaka doen.
Het leverde een rechtstaand worstje kaka op en een preek van moeder en vader over potjesgebruik.
Eenmaal aan het strand, plaste onze kleine jongen gewoon in het zand. Wij zagen daar geen graten in.
Het strand was lang niet zo druk en het zand was zo grof dat een plasje al snel naar onder zakte. Daarbij was Klaas een zeer propere strandplasser en verborg hij achteraf netjes zijn plasje met een hoop zand.
Thuis aangekomen bleek Klaas niet vies van enig geëxperimenteer met het plasgebeuren.
Hij ging al wel eens uitdagend boven zijn speelgoed staan waarbij hij een dreigende waarschuwing van mijnentwege kreeg.
Hij ging ook al eens boven zijn potje staan en werd aangemaand flink te gaan zitten.
Hij zat al met zijn handen in zijn potje en ontdekte dat de pipi alle kanten opgaat als hij met zijn piemeltje speelt tijdens het plassen.
En tot slot nog een kaka-anekdote:
Gisteren speelden de kinderen beneden in den hof terwijl ik boven de tafel van 't avondeten afruimde.
Komt Fien naar boven gesneld met Klaas zijn broek in haar handen; "moeke, onze klaas heeft kaka gedaan in 't gras"
En zowaar... stond Klaas daar met zijn benen open met achter zich drie worstjes in 't gras, net op dezelfde plaats als ik hem eerder al eens had laten plassen wegens snel moeten zijn.
We hebben met dat sjareltje het laatste nog niet gezien denk ik!!
Maar ondertussen is ons manneke wel zindelijk. Zegt hij als hij moet pipi of kaka doen, kan hij al eventjes wachten, en houdt hij zelfs zijn pampers van z'n middagdutje meestal droog.
Niet slecht mijn gedacht.
We hebben er als het ware korte metten mee gemaakt.
Er werden auto's allerhande getekend elke keer hij op het potje had geplast en na een week ging het vlotjes. We moesten ons enkel nog haasten als hij meldde dat hij moest plassen.
Op regelmatige tijdstippen werd hij door ons nog op zijn potje gezet.
Twee weken na de start, was alles zo goed als in kannen en kruiken. Voor een lange autorit werd er nog een pamper aangedaan maar meer dan dat ook niet.
En plots werd het kaka doen op 't potje ineens wat moeilijk. Het begon 's morgensvroeg met de melding dat hij kaka moest doen. Als hij op zijn potje gezet werd, bleef dat leeg. Heel de dag zagen dat hij moest kaka doen, maar zonder enig resultaat.
Na twee dagen zorgde dat voor buikpijn. Onze meneer bleef ook niet lang genoeg zitten op zijn potje.
We vertrokken op vakantie en daar loste het probleem zich na enkele dagen op. Hij hield zijn kaka niet meer op.
Al heeft hij ons daar toch nog een paar keer nen toer gelapt!
Onderweg naar het strand of het zwembad werd er al te vaak geroepen dat hij moest kaka doen.
Na die ene keer dat hij onderweg naast het weggetje ging staan en kaka deed in 't zand (gelukkig liep hij in zijn blote poep), namen we voor de zekerheid maar kleine vuilzakjes mee en keerden we terug richting potje indien mogelijk.
Eén keer was hij zo druk aan 't spelen dat hij kaka deed waar hij stond. Te lui om naar zijn potje te gaan (5m verder) of in ieder geval te lui om attentie te geven aan het gevoel dat hij moest kaka doen.
Het leverde een rechtstaand worstje kaka op en een preek van moeder en vader over potjesgebruik.
Eenmaal aan het strand, plaste onze kleine jongen gewoon in het zand. Wij zagen daar geen graten in.
Het strand was lang niet zo druk en het zand was zo grof dat een plasje al snel naar onder zakte. Daarbij was Klaas een zeer propere strandplasser en verborg hij achteraf netjes zijn plasje met een hoop zand.
Thuis aangekomen bleek Klaas niet vies van enig geëxperimenteer met het plasgebeuren.
Hij ging al wel eens uitdagend boven zijn speelgoed staan waarbij hij een dreigende waarschuwing van mijnentwege kreeg.
Hij ging ook al eens boven zijn potje staan en werd aangemaand flink te gaan zitten.
Hij zat al met zijn handen in zijn potje en ontdekte dat de pipi alle kanten opgaat als hij met zijn piemeltje speelt tijdens het plassen.
En tot slot nog een kaka-anekdote:
Gisteren speelden de kinderen beneden in den hof terwijl ik boven de tafel van 't avondeten afruimde.
Komt Fien naar boven gesneld met Klaas zijn broek in haar handen; "moeke, onze klaas heeft kaka gedaan in 't gras"
En zowaar... stond Klaas daar met zijn benen open met achter zich drie worstjes in 't gras, net op dezelfde plaats als ik hem eerder al eens had laten plassen wegens snel moeten zijn.
We hebben met dat sjareltje het laatste nog niet gezien denk ik!!
Maar ondertussen is ons manneke wel zindelijk. Zegt hij als hij moet pipi of kaka doen, kan hij al eventjes wachten, en houdt hij zelfs zijn pampers van z'n middagdutje meestal droog.
Niet slecht mijn gedacht.