Begraven
Een tijdje geleden liet Sammeke Poes het leven en dus hebben we hem een paar dagen later begraven.
Het was nodig dat we dat deden met Fien erbij. Ze stelde immers vragen die moeilijk uit te leggen waren.
Of Sammeke Poes slaapt? Nee, de poes is dood, ze slaapt niet. (Gevaarlijk voor zo'n klein mannekes! Slapen en dood zijn is niet 't zelfde. Ik herinner me dat ik vroeger soms schrik had dat ik niet meer zou wakker worden als ik ging slapen.)
Wat is begraven? Dan maken we een put, we leggen Sammeke Poes er in en dan doen we de put weer toe.
En omdat een uitleg toch zoveel abstracter is dan het zelf zien, mochten de kindjes meehelpen. Het gemakkelijkste om nog meer moeilijke vragen te counteren.
Papa maakte een put terwijl Fien, Klaas en Moeke naar de winkel gingen.
De poes kreeg een plekje onder de seringenboom waar hij samen met broerlief vele rustuurtjes heeft doorgebracht in de zomer.
Nét iets verder van de heide-omheining zodat er geen mogelijke geur tot bij de wrede buurhonden zou geraken.
Mooi om zien hoe kleine kinderen zoals Fien zo ontspannen en normaal met deze gebeurtenis omgaan.
Enkele dagen geleden stapten we door den hof richting fiets en -kar en riep Klaas op het konijn.
Ik zeg "nee Klaas, 't konijn is er niet meer, konijn is dood". Waarop Fien: "Moeke waar is 't konijn? Is het konijn ook begraven?"
Ik: "Nee Fien, 't konijn is weg."
Fien: "Hebben de honden het opgegeten?"
Ik: "Ja."
En Fien was content met mijn antwoord.
Ik blij dat ze die conclusie zelf efkes trok. Dat behoefde weeral wat moeilijke uitleg minder.
Sja, grote beesten eten soms kleine beesten op, dat weet ze ondertussen uit het boek van de leeuw hierthuis en ze heeft daar blijkbaar vrede mee genomen.
Het was nodig dat we dat deden met Fien erbij. Ze stelde immers vragen die moeilijk uit te leggen waren.
Of Sammeke Poes slaapt? Nee, de poes is dood, ze slaapt niet. (Gevaarlijk voor zo'n klein mannekes! Slapen en dood zijn is niet 't zelfde. Ik herinner me dat ik vroeger soms schrik had dat ik niet meer zou wakker worden als ik ging slapen.)
Wat is begraven? Dan maken we een put, we leggen Sammeke Poes er in en dan doen we de put weer toe.
En omdat een uitleg toch zoveel abstracter is dan het zelf zien, mochten de kindjes meehelpen. Het gemakkelijkste om nog meer moeilijke vragen te counteren.
Papa maakte een put terwijl Fien, Klaas en Moeke naar de winkel gingen.
De poes kreeg een plekje onder de seringenboom waar hij samen met broerlief vele rustuurtjes heeft doorgebracht in de zomer.
Nét iets verder van de heide-omheining zodat er geen mogelijke geur tot bij de wrede buurhonden zou geraken.
Mooi om zien hoe kleine kinderen zoals Fien zo ontspannen en normaal met deze gebeurtenis omgaan.
Enkele dagen geleden stapten we door den hof richting fiets en -kar en riep Klaas op het konijn.
Ik zeg "nee Klaas, 't konijn is er niet meer, konijn is dood". Waarop Fien: "Moeke waar is 't konijn? Is het konijn ook begraven?"
Ik: "Nee Fien, 't konijn is weg."
Fien: "Hebben de honden het opgegeten?"
Ik: "Ja."
En Fien was content met mijn antwoord.
Ik blij dat ze die conclusie zelf efkes trok. Dat behoefde weeral wat moeilijke uitleg minder.
Sja, grote beesten eten soms kleine beesten op, dat weet ze ondertussen uit het boek van de leeuw hierthuis en ze heeft daar blijkbaar vrede mee genomen.