Dode Poes
In het vorige berichtje konden jullie al lezen dat ons konijn de geest had gegeven dankzij een bezoekje van de buurhonden. Deze ochtend bleek ook Sammeke poes het vlaggen hebben...
Op aangeven van'z'n broertje - Felix - hebben we heb deze ochtend gevonden op het dak van onze andere buren. Op het eerste zicht leek hij wel gewoon te slapen op het dak, maar het was al snel duidelijk dat de poes dood was. De dierenarts wist te vertellen dat een poes bij een aanval van een hond geen externe verwondingen moet oplopen, maar wel dodelijke interne verwondingen - bvb een klap op de nieren of de rug. De poes is dus nog op eigen houtje naar boven geraakt om daar te sterven.
En zo hebben we de kindjes toch maar met de situatie geconfronteerd: dat de poes dood is, en dat het konijn ook dood is. Klaas snapt er nog niks van, maar Fien wel. Gelukkig maakte ze er niet al te veel spel van, en legde ze de link tussen honden+konijn+hof niet, en durft ze dus wel in den hof. Gelukkig.
Het feit dat ze alletwee de dode poes nog even konden aaien, was wel goed. Zoals ik al zei, leek het wel alsof de kat sliep, dus een onnuchterende ervaring was het niet. Morgen begraven we de poes, ik ben eens benieuwd wat ze daar van gaan vinden...
Ik ga de poes missen: ze was al 8 jaar deel van mijn leven, en ik heb ze van kitten zien opgroeien tot verdediger van hun terrein tegen de Zwarte Poes, hier... Ik heb er dikwijls gevloekt, en er ook een paar keer heel kwaad op geweest. Maar het was een ongelofelijk aanhankelijke poes, en er was altijd tijd om gestreeld te worden (bij de Felix ligt dat wel anders). Het doet me pijn dat het beest op deze manier aan z'n eind is gekomen, maar ja, je hebt het blijkbaar niet te kiezen.
Sam poes, het ga je goed, daar in de poezenhemel...
Op aangeven van'z'n broertje - Felix - hebben we heb deze ochtend gevonden op het dak van onze andere buren. Op het eerste zicht leek hij wel gewoon te slapen op het dak, maar het was al snel duidelijk dat de poes dood was. De dierenarts wist te vertellen dat een poes bij een aanval van een hond geen externe verwondingen moet oplopen, maar wel dodelijke interne verwondingen - bvb een klap op de nieren of de rug. De poes is dus nog op eigen houtje naar boven geraakt om daar te sterven.
En zo hebben we de kindjes toch maar met de situatie geconfronteerd: dat de poes dood is, en dat het konijn ook dood is. Klaas snapt er nog niks van, maar Fien wel. Gelukkig maakte ze er niet al te veel spel van, en legde ze de link tussen honden+konijn+hof niet, en durft ze dus wel in den hof. Gelukkig.
Het feit dat ze alletwee de dode poes nog even konden aaien, was wel goed. Zoals ik al zei, leek het wel alsof de kat sliep, dus een onnuchterende ervaring was het niet. Morgen begraven we de poes, ik ben eens benieuwd wat ze daar van gaan vinden...
Ik ga de poes missen: ze was al 8 jaar deel van mijn leven, en ik heb ze van kitten zien opgroeien tot verdediger van hun terrein tegen de Zwarte Poes, hier... Ik heb er dikwijls gevloekt, en er ook een paar keer heel kwaad op geweest. Maar het was een ongelofelijk aanhankelijke poes, en er was altijd tijd om gestreeld te worden (bij de Felix ligt dat wel anders). Het doet me pijn dat het beest op deze manier aan z'n eind is gekomen, maar ja, je hebt het blijkbaar niet te kiezen.
Sam poes, het ga je goed, daar in de poezenhemel...
zo wreed