Konijn
Zondagvoormiddag kochten we op de jaarlijkse boerenmarkt hier in het dorp een konijntje voor Fien.
De Christophe en de Seppe -die ooit nog mijn bengels zijn geweest in de Chiro en ondertussen al keti zijn- stonden daar met ne nest klein konijnen en schaapachtige oogskes te lonken zo van "allé Katrien, ge kent ons toch hé, koop er eneke".
Sja, ikke verkocht dus... Met een halve vraag aan manlief werd er dus beslist om een konijntje in huis te halen. Fien vond die beesten trouwens geweldig om te zien!
Nu hadden we natuurlijk wel geen konijnengerief in huis. Kartonnen dozen en rommel genoeg in ons nieuwe huis, maar een konijnenhok niet dus. We hebben het konijntje dan maar gewoon gereserveerd en betaald om het woensdagnamiddag op te halen bij Christophe zijn mama (die woensdag niet moet werken).
Vandaag is het dan woensdag.
Deze voormiddag maakte ik met Fien het konijnenkot in orde.
Gazetten op de bodem, houtstrooisel erop en in het donkere gedeelte een goei portie hooi, waterflesje gevuld en gemonteerd, eten klaargezet.
(Heel de reutemeteut hadden we maandag in de boerenbond gekocht hier in Broechem.)
Na het middageten was het dan zover. Het konijn gaan halen!!
Bij thuiskomst mocht het diertje uit z'n doos. Dit tot groot jolijt van dochterlief natuurlijk.
Er heerste eerst wat taalverwarring bij het aaien van het beestje. "Aai Kla" in plaats van "aai Naah". Maar die gekheid bleek al snel van de baan nadat ze het konijn had mogen vastpakken.
Het beest heeft hier wat op de grond geschuifeld, werd door Fien geaaid en gepakt en had uiteindelijk de kans om wat op z'n positieven te komen toen de kindjes een middagdutje deden.
Deze avond mocht het nog eens uit z'n hok vooraleer Fien in bed moest. Grote liefde jong!! Fien en een konijn! Ze is dolenthousiast. We zullen ze echter wel moeten in 't oog houden dat ze in haar enthousiasme dat beest niet platdrukt (gelijk tante Marijke die op die leeftijd de kuikentjes thuis letterlijk doodknuffelde).
Voorlopig zit het konijn "naah" nog binnen met hok en al, maar 'k zou het heel binnenkort toch graag buiten hebben.
De Christophe en de Seppe -die ooit nog mijn bengels zijn geweest in de Chiro en ondertussen al keti zijn- stonden daar met ne nest klein konijnen en schaapachtige oogskes te lonken zo van "allé Katrien, ge kent ons toch hé, koop er eneke".
Sja, ikke verkocht dus... Met een halve vraag aan manlief werd er dus beslist om een konijntje in huis te halen. Fien vond die beesten trouwens geweldig om te zien!
Nu hadden we natuurlijk wel geen konijnengerief in huis. Kartonnen dozen en rommel genoeg in ons nieuwe huis, maar een konijnenhok niet dus. We hebben het konijntje dan maar gewoon gereserveerd en betaald om het woensdagnamiddag op te halen bij Christophe zijn mama (die woensdag niet moet werken).
Vandaag is het dan woensdag.
Deze voormiddag maakte ik met Fien het konijnenkot in orde.
Gazetten op de bodem, houtstrooisel erop en in het donkere gedeelte een goei portie hooi, waterflesje gevuld en gemonteerd, eten klaargezet.
(Heel de reutemeteut hadden we maandag in de boerenbond gekocht hier in Broechem.)
Na het middageten was het dan zover. Het konijn gaan halen!!
Bij thuiskomst mocht het diertje uit z'n doos. Dit tot groot jolijt van dochterlief natuurlijk.
Er heerste eerst wat taalverwarring bij het aaien van het beestje. "Aai Kla" in plaats van "aai Naah". Maar die gekheid bleek al snel van de baan nadat ze het konijn had mogen vastpakken.
Het beest heeft hier wat op de grond geschuifeld, werd door Fien geaaid en gepakt en had uiteindelijk de kans om wat op z'n positieven te komen toen de kindjes een middagdutje deden.
Deze avond mocht het nog eens uit z'n hok vooraleer Fien in bed moest. Grote liefde jong!! Fien en een konijn! Ze is dolenthousiast. We zullen ze echter wel moeten in 't oog houden dat ze in haar enthousiasme dat beest niet platdrukt (gelijk tante Marijke die op die leeftijd de kuikentjes thuis letterlijk doodknuffelde).
Voorlopig zit het konijn "naah" nog binnen met hok en al, maar 'k zou het heel binnenkort toch graag buiten hebben.
