Verjaard (ii)
Zondag 11 maart gingen de festiviteiten hier door in de namiddag.
Grootouders, tantes en nonkels Adriaenssen werden verwacht tegen den drieën.
Het was spijtig genoeg niet ons Fien haar daggetje. 's Morgens had ze last van koorts en de daarbij horende hangerig- en slaperigheid.
De voormiddag werd dus goed benut aan slaapjes hier en daar.
Tegen dat de familie kwam, was ons pruts haar aandacht een beetje afgeleid en heeft ze het al bij al wel goed gedaan!
Nonkel Jelle en tante Sylvie waren hier 't eerste met Line. Aha! Een kindje... interesse gewekt.
Vervolgens; cadeautje! Ook best leuk natuurlijk!
Twee zeer fijne boekjes om te lezen. Het ene over kleuren, het andere over "kiekeboe" (gegeerd spelletje bij Fien waarbij zoeken en verstoppen centraal staan).
Nonkel Steffen en tante Lies waren de volgende die hier binnen liepen. Ook daar een fijn cadeau! Ah ja, een ballon en doorschijnend plastieken verpakking. Wat heeft een kind nog meer nodig? Voor het leuke T-Shirt dat erin zat had Fien wat minder aandacht, maar aan 't einde van de zomer zal ze er toch in rondparaderen.
Dan uiteindelijk kwam het laatste deeltje van de familie aan bod. Pake, Mutti en nonkel Lieven...
Van de eerste twee kreeg Fien een soort toren van Fisher Price. Ze heeft er al geweldig mooi mee gespeeld ondertussen! Stukken op elkaar, stukken in elkaar, balletje op de toren,...
Nonkel Lieven gaf Fien een eend met klappervoeten aan een stok (wandelstok dus). Gigantisch tof, dat vonden wij ook! Hier stond namelijk 't zelfde exemplaar in Fien haar kast. Gekregen met haar geboorte van ons lijstje in de Krokodil. Geen nood natuurlijk, Jelle en Sylvie nemen deze eend over voor Line en wij mogen gewoon iets nieuws gaan kiezen. 't Is dat ne mens niet weet wat een ander allemaal in huis heeft hé
.
Na het uitpakken van de cadeautjes was het tijd voor een stukje taart! Deze keer werd de tafel voor nét iets meer mensen gedekt dan zaterdag. Een gezellige drukte, zo'n familie Adriaenssen rond de tafel.
Fien kreeg opnieuw een taart met kaarsje voorgeschoteld en wou meteen proeven. Toen er een stukje taart op haar bord verscheen, moest ze er echter niet van weten. Papa had 's voormiddags nog broodpudding gemaakt dus werd er van taart en broodpudding gesmuld.
Achteraf zijn we met z'n allen naar buiten getrokken. 't Was stralend mooi weer dus dat was de moment om de mensen van Maarksum (en omstreken) ons boerengat ne keer te laten zien.
Fien genoot van de wandeling maar na een uurtje was 't goed om thuis te komen. Met mijn dikke buik was het ondertussen tijd om even rust te nemen.
Na de wandeling hebben we de familie Adriaenssen bijna letterlijk buiten gesjot omdat we verwacht werden bij familie Guetens om te eten 's avonds. Het uur dat we daar gingen zijn was namelijk al gepasseerd.
Ook daar werd de tafel voor aanzienlijk wat volk gedekt.
Soep, pekesstoemp en... ja, daar hadden we weer die taart! Voor het eten had moemoeke gezorgd (die spijtig genoeg moest werken), de taart hadden wij bij om te trakteren.
Voor onszelf hadden we geen stukje meer gerekend. Wij hadden al genoeg zoetigheid binnen.
Fien kreeg nog een cadeautje van nonkel Simon en tante Marijke. Drie hemdjes zonder mouwen voor als de zon binnenkort nog wat meer haar best doet. Dik okee dus.
Van voke Ploesj kreeg ons prutske nog een dikke cent.
Moemoeke was vrijdag al langs geweest om Fien gelukkige verjaardag te wensen. Zij moest namelijk het hele weekend onverwachts werken.
Fien kreeg van haar een speeltje met kralen aan ijzeren kronkels op een houten plankje (hoe zo'n ding heet, weet ik ni!) en een tasje dat ze binnenkort kan gebruiken in haar fantasiespel!
Mémé die er vrijdag ook bij was gaf Fien eveneens een dikke cent.
Voor Fien was het een enorm druk weekend en ze wist bij tijden niet wat er gebeurde, maar ze heeft er zeker en vast van genoten (buiten haar koortsige momenten).
Iedereen die erbij was... danku voor de leuke tijd en de cadeautjes.
Grootouders, tantes en nonkels Adriaenssen werden verwacht tegen den drieën.
Het was spijtig genoeg niet ons Fien haar daggetje. 's Morgens had ze last van koorts en de daarbij horende hangerig- en slaperigheid.
De voormiddag werd dus goed benut aan slaapjes hier en daar.
Tegen dat de familie kwam, was ons pruts haar aandacht een beetje afgeleid en heeft ze het al bij al wel goed gedaan!
Nonkel Jelle en tante Sylvie waren hier 't eerste met Line. Aha! Een kindje... interesse gewekt.
Vervolgens; cadeautje! Ook best leuk natuurlijk!
Twee zeer fijne boekjes om te lezen. Het ene over kleuren, het andere over "kiekeboe" (gegeerd spelletje bij Fien waarbij zoeken en verstoppen centraal staan).
Nonkel Steffen en tante Lies waren de volgende die hier binnen liepen. Ook daar een fijn cadeau! Ah ja, een ballon en doorschijnend plastieken verpakking. Wat heeft een kind nog meer nodig? Voor het leuke T-Shirt dat erin zat had Fien wat minder aandacht, maar aan 't einde van de zomer zal ze er toch in rondparaderen.
Dan uiteindelijk kwam het laatste deeltje van de familie aan bod. Pake, Mutti en nonkel Lieven...
Van de eerste twee kreeg Fien een soort toren van Fisher Price. Ze heeft er al geweldig mooi mee gespeeld ondertussen! Stukken op elkaar, stukken in elkaar, balletje op de toren,...
Nonkel Lieven gaf Fien een eend met klappervoeten aan een stok (wandelstok dus). Gigantisch tof, dat vonden wij ook! Hier stond namelijk 't zelfde exemplaar in Fien haar kast. Gekregen met haar geboorte van ons lijstje in de Krokodil. Geen nood natuurlijk, Jelle en Sylvie nemen deze eend over voor Line en wij mogen gewoon iets nieuws gaan kiezen. 't Is dat ne mens niet weet wat een ander allemaal in huis heeft hé
.Na het uitpakken van de cadeautjes was het tijd voor een stukje taart! Deze keer werd de tafel voor nét iets meer mensen gedekt dan zaterdag. Een gezellige drukte, zo'n familie Adriaenssen rond de tafel.
Fien kreeg opnieuw een taart met kaarsje voorgeschoteld en wou meteen proeven. Toen er een stukje taart op haar bord verscheen, moest ze er echter niet van weten. Papa had 's voormiddags nog broodpudding gemaakt dus werd er van taart en broodpudding gesmuld.
Achteraf zijn we met z'n allen naar buiten getrokken. 't Was stralend mooi weer dus dat was de moment om de mensen van Maarksum (en omstreken) ons boerengat ne keer te laten zien.
Fien genoot van de wandeling maar na een uurtje was 't goed om thuis te komen. Met mijn dikke buik was het ondertussen tijd om even rust te nemen.
Na de wandeling hebben we de familie Adriaenssen bijna letterlijk buiten gesjot omdat we verwacht werden bij familie Guetens om te eten 's avonds. Het uur dat we daar gingen zijn was namelijk al gepasseerd.
Ook daar werd de tafel voor aanzienlijk wat volk gedekt.
Soep, pekesstoemp en... ja, daar hadden we weer die taart! Voor het eten had moemoeke gezorgd (die spijtig genoeg moest werken), de taart hadden wij bij om te trakteren.
Voor onszelf hadden we geen stukje meer gerekend. Wij hadden al genoeg zoetigheid binnen.
Fien kreeg nog een cadeautje van nonkel Simon en tante Marijke. Drie hemdjes zonder mouwen voor als de zon binnenkort nog wat meer haar best doet. Dik okee dus.
Van voke Ploesj kreeg ons prutske nog een dikke cent.
Moemoeke was vrijdag al langs geweest om Fien gelukkige verjaardag te wensen. Zij moest namelijk het hele weekend onverwachts werken.
Fien kreeg van haar een speeltje met kralen aan ijzeren kronkels op een houten plankje (hoe zo'n ding heet, weet ik ni!) en een tasje dat ze binnenkort kan gebruiken in haar fantasiespel!
Mémé die er vrijdag ook bij was gaf Fien eveneens een dikke cent.
Voor Fien was het een enorm druk weekend en ze wist bij tijden niet wat er gebeurde, maar ze heeft er zeker en vast van genoten (buiten haar koortsige momenten).
Iedereen die erbij was... danku voor de leuke tijd en de cadeautjes.