Wommelgheem
Gisterenmiddag zijn we eventjes langs Moesjke haar werk geweest. Zij had namelijk al lang gevraagd om eens met ons Fien langs te komen. Verschillende menskes uit het rusthuis hadden voor ons Fien een cadeautje (laten) kopen voor haar geboorte en dus hadden ze ook wel overschot van gelijk dat ze die kleine meid wel eens in 't echt wilden bekijken hé. Ook Moesjke haar collega's die ons Fien een cadeautje bezorgden kregen nu de kans om ons masjoefel in 't echt te zien.
Geen minuut waren we binnen of er stond al een madammeke te kietelen aan ons Fien haar tenen. Daar is ons pruts dan van wakker geworden uiteraard. (Want eigenlijk lag ze goed te slapen in haar maxi-cosi.)
Het moet toch zijn dat kleine kinderen een grote aantrekkingskracht hebben op oude mensen, want de tijd dat we in het rusthuis zijn geweest klonken overal ooh's en aah's. En fier dat Moesjke was natuurlijk! Ze heeft de hele refter rondgeparadeerd met haar kleindochter. Aan elke tafel hield ze halt. Ze kon natuurlijk ook moeilijk anders want de mensen riepen al van de andere kant van de refter "Bla-anche, kom is nor ier."
Geweldig om te zien was het
Kleine Fien op schoot bij een oude Fien.
Ook bepaalde collega's van Moesjke vonden het geweldig om ons dochter te zien komen.
Na de refter trok Moesjke nog eventjes met ons Fien naar boven, naar de klaproos (gesloten afdeling voor dementerende bejaarden) om daar nog eens te gaan showen.
En ja... ons Moesjke was/is zo fier als een gieter met ons Fien als kleindochter.
En ja... we konden de oude menskes alleen maar gelijk geven met hun commentaar dat 't zo'n schoon kind is en dat het dus niet anders kan dan met veel liefde gemaakt te zijn.
Geen minuut waren we binnen of er stond al een madammeke te kietelen aan ons Fien haar tenen. Daar is ons pruts dan van wakker geworden uiteraard. (Want eigenlijk lag ze goed te slapen in haar maxi-cosi.)
Het moet toch zijn dat kleine kinderen een grote aantrekkingskracht hebben op oude mensen, want de tijd dat we in het rusthuis zijn geweest klonken overal ooh's en aah's. En fier dat Moesjke was natuurlijk! Ze heeft de hele refter rondgeparadeerd met haar kleindochter. Aan elke tafel hield ze halt. Ze kon natuurlijk ook moeilijk anders want de mensen riepen al van de andere kant van de refter "Bla-anche, kom is nor ier."
Geweldig om te zien was het
Kleine Fien op schoot bij een oude Fien.
Ook bepaalde collega's van Moesjke vonden het geweldig om ons dochter te zien komen.
Na de refter trok Moesjke nog eventjes met ons Fien naar boven, naar de klaproos (gesloten afdeling voor dementerende bejaarden) om daar nog eens te gaan showen.
En ja... ons Moesjke was/is zo fier als een gieter met ons Fien als kleindochter.
En ja... we konden de oude menskes alleen maar gelijk geven met hun commentaar dat 't zo'n schoon kind is en dat het dus niet anders kan dan met veel liefde gemaakt te zijn.
Hallo,