Op Reis (I)
Een eerste stukje verhaal van ons tripje naar La Douce France...
Op reis vertrekken is zoals altijd niet altijd vanzelfsprekend. Als kleine zelfstandige is er altijd nog werk, en dus heb ik vrijdagavond nog heel wat gewerkt om zo toch gerust op reis te kunnen vertrekken. Het feit dat net die dag m'n nieuwe computer (een Mac) was toegekomen deed er natuurlijk niet veel goed aan.
Ondertussen had Katrien alles al in gepakt (chapeau!). Tegen dat alles dus klaar stond was dat toch wel een hele hoop geworden. Zowat 60% was voor ons Fien, en de rest voor ons (1 zak kledij, de rest eten en "entertainment"). Maar alles is zonder problemen in de Scenic geraakt, kwestie van gezond en doordacht te stapelen...
Tegen een uur of 12 zijn we dus vertrokken. Middernacht dus. Van nog even rusten was er niet veel in huis gekomen, dus ben ik bij het laatste tankstation voor de grens gestopt om te tanken (diesel in Frankrijk is not cheap) en om wat Redbull in te slagen. Ik had de vorige keer al gemerkt dat ik met een Redbull achter de kiezen iets gemakkelijker wakker bleef zonder dat het gevaarlijk werd, dus dat was een goei idee.
Uiteindelijk heb ik het uitgehouden tot een uur of vier... :geeuw: Toen waren we net voorbij Parijs (de tradiotionele eerste horde in de trip naar het zuiden vind ik), en kon ik dus met een gerust hartje wat slapen. :zzz: Ons Fien lag ondertussen nog steeds goed te knorren vanachter (in haar wieg) dus daar moesten we van profiteren. Madam heeft ons laten slapen tot 8u, da's niet slecht vonden we toen. Genoeg uitgerust zijn we vanaf daar verder vertrokken, en een goeie 8 uur later reden we het zandweggetje naar Le Pal op.
(Dat langer was dan verwacht!)
Ondertussen was het weer veranderd van flikkerkoud naar een zonnige 26 graden. Onderweg zijn we een keertje gestopt omdat ons meisje last had van de hoogteverschillen (dat kan al eens in Le Massif Central), en het was bijzonder aangenaam vertoeven zo in het zonnetje daar op de parking... Dat beloofde dus voor meer!
Al bij al is de rit naar Le Pal heel goed verlopen. Ons Fien is heel braaf geweest in de auto, zowel 's nachts als overdag. Na de aankomst kreeg ze wel haar kuren, en die zijn niet overgegaan tot zo die avond is gaan slapen (pas laat eigenlijk, rond half twaalf). Verandering van omgeving? Vermoeidheid door de reis? De dag erna was't meteen beter, dus 't zal wel zoiets geweest zijn...
Op reis vertrekken is zoals altijd niet altijd vanzelfsprekend. Als kleine zelfstandige is er altijd nog werk, en dus heb ik vrijdagavond nog heel wat gewerkt om zo toch gerust op reis te kunnen vertrekken. Het feit dat net die dag m'n nieuwe computer (een Mac) was toegekomen deed er natuurlijk niet veel goed aan.
Ondertussen had Katrien alles al in gepakt (chapeau!). Tegen dat alles dus klaar stond was dat toch wel een hele hoop geworden. Zowat 60% was voor ons Fien, en de rest voor ons (1 zak kledij, de rest eten en "entertainment"). Maar alles is zonder problemen in de Scenic geraakt, kwestie van gezond en doordacht te stapelen...Tegen een uur of 12 zijn we dus vertrokken. Middernacht dus. Van nog even rusten was er niet veel in huis gekomen, dus ben ik bij het laatste tankstation voor de grens gestopt om te tanken (diesel in Frankrijk is not cheap) en om wat Redbull in te slagen. Ik had de vorige keer al gemerkt dat ik met een Redbull achter de kiezen iets gemakkelijker wakker bleef zonder dat het gevaarlijk werd, dus dat was een goei idee.
Uiteindelijk heb ik het uitgehouden tot een uur of vier... :geeuw: Toen waren we net voorbij Parijs (de tradiotionele eerste horde in de trip naar het zuiden vind ik), en kon ik dus met een gerust hartje wat slapen. :zzz: Ons Fien lag ondertussen nog steeds goed te knorren vanachter (in haar wieg) dus daar moesten we van profiteren. Madam heeft ons laten slapen tot 8u, da's niet slecht vonden we toen. Genoeg uitgerust zijn we vanaf daar verder vertrokken, en een goeie 8 uur later reden we het zandweggetje naar Le Pal op.
(Dat langer was dan verwacht!)Ondertussen was het weer veranderd van flikkerkoud naar een zonnige 26 graden. Onderweg zijn we een keertje gestopt omdat ons meisje last had van de hoogteverschillen (dat kan al eens in Le Massif Central), en het was bijzonder aangenaam vertoeven zo in het zonnetje daar op de parking... Dat beloofde dus voor meer!
Al bij al is de rit naar Le Pal heel goed verlopen. Ons Fien is heel braaf geweest in de auto, zowel 's nachts als overdag. Na de aankomst kreeg ze wel haar kuren, en die zijn niet overgegaan tot zo die avond is gaan slapen (pas laat eigenlijk, rond half twaalf). Verandering van omgeving? Vermoeidheid door de reis? De dag erna was't meteen beter, dus 't zal wel zoiets geweest zijn...
, waar je ondertussen wellicht al iets nader mee hebt kunnen kennismaken 
En naft dat dat verbruikt