De gelatenheid van een vader
Ons Fien ligt sinds daarstraks in haar eigen bedje te maffen. Zogezegd uit voorzorg omdat ik teveel lawaai maak met m'n genies (iets waar ik hoegenaamd niks aan kan doen, ik steek het voltijds op het stuifmeel in de lucht). Enfin, het is nu zo.
Maar wat nu vannacht? We kunnen ons prutske toch niet proberen te verplaatsen van Eigen Bed naar Ons Bed, en dan de kans lopen om haar wakker te maken. Dus is voor mij de logische conclusie: laat haar maar liggen waar ze ligt, ze ligt daar goed. We zetten dan de deuren wel wagewijd open zodat we haar horen als ze wakker is (we hebben nog geen babyfoon).
Katrien gaat er iets minder licht over (zie het berichtje hier vlak voor), maar ik heb zo iets van: "'t zal wel gaan zeker?". Een kind is leren loslaten, van in't begin. En dit is een goei begin.
Daarbij, ons prutske is al 2 maanden: 't is al een grote meid aan't worden.
En waar ik vooral benieuwd naar ben: wat gaat dat voor onze nachtrust geven, want ergens zit er toch ook in mij een klein twijfeltje van "oei, wat nu?".
Ach ja, live and let learn, of zoiets?
Maar wat nu vannacht? We kunnen ons prutske toch niet proberen te verplaatsen van Eigen Bed naar Ons Bed, en dan de kans lopen om haar wakker te maken. Dus is voor mij de logische conclusie: laat haar maar liggen waar ze ligt, ze ligt daar goed. We zetten dan de deuren wel wagewijd open zodat we haar horen als ze wakker is (we hebben nog geen babyfoon).
Katrien gaat er iets minder licht over (zie het berichtje hier vlak voor), maar ik heb zo iets van: "'t zal wel gaan zeker?". Een kind is leren loslaten, van in't begin. En dit is een goei begin.
Daarbij, ons prutske is al 2 maanden: 't is al een grote meid aan't worden. En waar ik vooral benieuwd naar ben: wat gaat dat voor onze nachtrust geven, want ergens zit er toch ook in mij een klein twijfeltje van "oei, wat nu?".
Ach ja, live and let learn, of zoiets?
... dus zet je maar schrap kleine meid