Jarige Klaas

Hij werd vandaag 6 jaar en vierde daarmee zijn laatste kleuterverjaardag.


We maakten onze knappe vent blij met écht werkgerief maar op kindermaat. Wij hebben daar een goei adreske voor.



Hij was zo content dat hij alle vijsjes uit hun bakje haalde en een vergelijkende lijnstudie deed.


En zo kon vader na het ontbijt de kelder induiken om nog wat gerief te geven. De zoon ging "werken!"

Om 10u30 waaiden meter en peter binnen met hun respectievelijke kroost. Ook zij maakten van Klaas een extra gelukkig kind.

We speelden. Hij blies kaarsjes. We aten pannenkoeken. En! We genoten van schoon weer!



's Namiddags stuurden we hem met 2 vers gebakken cakes naar de Chiro alwaar hij (Klaas, niet de caken) tijdens de formatie werd bezongen en 3 keer in de lucht gegooid. De cake deelde hij als vieruurtje met alle sloebertjes die vandaag naar de Chiro kwamen.

Vanavond gingen we langs moemoeke (want voke plusj zit in Oekraïne) om op vraag van Klaas frietjes te eten. Moemoeke zorgde voor de zelfgesneden variant met zelfgemaakte mayonaise. Ik kan u verzekeren dat het ook 's avonds feest was (in onze buik.)

En daarna? Staken we een héél moe ventje in zijn bed. Een ventje dat morgen op school ook nog wordt gevierd!

Hoera voor Klaas!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Vaneigens in 't echt

In beeld gebracht vind ik het hilarisch, mijn kinderen die ruzie maken of kibbelen.
In 't echt word ik er soms onnozel van. Dag gedoe over niks, moet dat nu echt.

Ze zijn aan elkaar gewaagd, ons kinderen. Ze weten perfect hoe ze "de andere" kunnen hebben liggen. Ze kennen elkaars gevoelige plekjes. Ze jagen elkaar geregeld de gordijnen in.

Soms laat ik ze doen. Soms kom ik tussenbeide. En héél soms film ik ze gewoon. Ze mogen dat later immers nog wel eens terugzien... keigezellig kibbelen aan de ontbijttafel... het lijkt bijna op een aflevering van Vaneigens.



Al 3 reacties... Zelf ook iets zeggen?

...toen waren ze al met twee.

Vorig jaar stuurden we Fien voor 't eerst naar de Chiro, vandaag was het Klaas zijn beurt.
Het manneke was dolenthousiast en Fien vertrok nog nooit met zoveel plezier richting Chiro.

Een uniform kopen gelijk bij Fien vorig jaar was niet nodig. Een short hadden we nog liggen (het kleinste maatje maar we kunnen ze over zijn poep trekken) en t-shirts maat 6 j is Fien ondertussen ook ontgroeid dus dat had hij ook nog.
Maar in alle drukte waren we wel vergeten dat het onze jongen nog aan schoenen ontbrak om naar de Chiro te gaan. Dus stond Fien haar botinnen af en gingen we voor haar deze ochtend een maatje groter kopen. Leve de zondagsopening van de AS Adventure seg!


En zo vertrokken ze kort voor twee uur naar de overkant van 't straat. Zo kuste ik ze gedag aan de poort en verdwenen ze met z'n tweetjes de formatie in.


Hops, twee kinderen van de vier naar de Chiro op zondagmiddag. Geen gezaag meer van de zoon terwijl zijn grote zus naar de Chiro is. Geen ge-"ikverveelmij", "moeke, mag ik een spelleke op de iPad spelen" of "papa, mag ik een filmpje kijken?" Za-lig!


Ziet ze daar zitten, die ververste groep sloebers. Er werden er 33 geteld. Net zoals vorig jaar alweer zeer de moeite qua aantal. Ware het niet dat vorig jaar de jongste afdeling voor 't 1ste én 2de leerjaar was en die afdeling dit werkjaar werd gesplitst in twéé afdelingen. Bengels voor het tweede leerjaar en sloebers voor het eerste leerjaar (en vanaf nu dus ook voor de 6-jarigen uit de kleuterklas.)


Maar de grootte van de groep deerde Klaas duidelijk niet. Om vijf uur haalde ik de helft van mijn kroost weer op en kwam Klaas mij tegemoet gesprongen met zijn twee duimen in de lucht. "Van de eerste dag keitof!" riep hij.

Ja jom. Trots ik. Op onze flinke kinderen én op onze Chiro.
Goe bezig mannen, wij staken hier vanavond twee kinderen in bed die zeker mee op kamp willen!
En het jongste kind dat nog maar net een week naar school gaat? Die wil ondertussen ook naar de Chiro.

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Leeg nest

Hops! Het laatste kuiken verliet het nest vandaag.
Zo met halve daagjes voorlopig enal maar hey, ze gaat wél naar school hé!

En wij mochten -naar goeie traditie- haar eerste dagje meemaken in de klas.

's Morgens vertrok ze tussen Fien en Klaas richting auto. (Auto? Meer zelfs, we reden met twee auto's. Omwille van praktische toestanden.) Trijn was daar niet zo mee opgezet. Ze wou haar zusje ook een handje geven. Helaas voor haar hebben we het kind geschapen met twee handjes. Al heeft het Trijnekind niet te klagen want daags te voren liep zij met Mitte aan de hand en was het Klaas die boos was om het ontbreken van dat derde handje.


Op school kozen we het plaatske met de eendjes waarop het kindeken spontaan van "alle eendjes zwemmen in het water" begon te zingen.
Haar naam plakte ze -met een handje hulp- stevig op zijn plaats.


Haar dagje verliep vlotjes.
Meedoen in de kring, spelen in de poppenkamer en met de boerderij, fruitjes snijden, opruimen, fruit eten en thee drinken. Ze doet het alsof ze niks anders gewoon is.







Na het eten, om 11u, verlieten ze hun klasje om te spelen in de tuin. Samen met de bende peutertjes floepten ook moeke en papa (en de moeke van een ander nieuw peutertje) mee naar buiten. Zij speelden, wij verlieten de school.

Om 12u30 ging ik mijn verse schoolpeutertje weer oppikken. Ze zat op 't toilet. Bungelend met haar beentjes ver boven de grond. Hierthuis zat ze nog nooit alleen op 't toilet. Ze is zo geen held en verdekke zo'n frêle ding.
Er gaan grenzen verlegd worden, ik heb dat al in de mot. Zowel bij haar als bij mij.
Ah ja, dat is dus wel ons jongste bolleke hé!
Maar ze at schoon haar bokes op in de klas en ik stak ze zonder moeite in haar bedje thuis.


Morgen gaat ze terug, naar haar juf Rina. Dan heb ik tussen half negen en half één tijd om andere dingen te doen dan voor kinderen te zorgen. Hoezee voor het nieuwe tijdperk!

Al 3 reacties... Zelf ook iets zeggen?

Zelf gefietst

Met haar verjaardag kreeg de oudste een nieuwe fiets. Bedoeling was om ze -vanaf het weer het enigszins toeliet- zelf naar school te laten fietsen. Vorig schooljaar reden zij en Klaas al wel eens een keertje met de fiets van school naar huis als papa 's ochtends de fietsen had ingeladen, maar nu zou het niet van het occasionele soort "naar school fietsen" mogen zijn.

4 ruziënde kinderen in één bak(fiets), ge wordt daar niet altijd vrolijk. Zodus vloog nummer 1 eruit. Vandaag.

Ze fietste heen en terug naar school. Goed voor 12km in totaal.


De heenrit in blote benen, de terugrit met regenbroek.
De terugrit ook met een serieus hongerke in haar buik. Om 12u30 gedaan met school en dan naar huis fietsen, dat was niet zo'n plan. Op halve dagen nemen we dus in 't vervolg maar wat extra krachtvoer mee.

Zowel zij als ik hebben de ritjes overleefd.
We moeten de rijstijl en de communicatie nog wat bijschaven maar dat komt helemaal goed!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Dan hebt ge een 7-jarige in huis

Jong geweld van 7.

Welbespraakt en doordacht.
Plannen smedend om haar goesting te krijgen.
Boos als ze berispt wordt. Beschaamd als ze naar haar voeten krijgt.
Onstuimig en levendig.
Altijd in voor een goeie grap of frats. Een ferme dosis 7-jarigen humor op zak.
Mekkerend dat ze nooit. iets. mag!
Stoer zijn en aan haar vriendinneke laten zien dat ze op het platdak durft kruipen.
Schoorvoetend naar de Chiro en vragen of ze nog efkes mag spelen als ge ze gaat halen.
Plantrekkerij alom.
Humeurigheid, van het soort dat niet toebehoort aan kleuters.
Alleen boven willen spelen. Zonder broer of zussen.
"Buiten, moeke, buiten! Ik wil het erf af" zegt ze onbewust. En zo gaat ze naar de bakker en de winkel, alleen tot bij moeke Sonja een straat verder. Zo wil ze elke dag bij iemand gaan spelen, alleen gaan fietsen. Zo neemt ze haar kleinste zus ongevraagd mee de straat op bij haar grootouders om blokske rond te wandelen (door de wei.)


Ze is niet te stuiten dezer tijd.
Ze leeft harder dan ooit tevoren.
En na een hele dag brok energie spelen vloeien er 's avonds al eens vermoeidheidstranen.


Ik dacht, ik zeg het efkes. "Man, dat kind wordt groot!"

Heerlijk vind ik het!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Die eerste lentedag

Vandaag ging ik met Klaas naar de film. Ja, op de eerste echte lentedag van dit jaar, dan gingen wij met twee in een donkere zaal zitten terwijl buiten de zon stralend scheen en het eigenlijk i-de-jaal was om buiten te spelen.

Maar ja, 't was beloofd en de tickets waren al gekocht. Want gisteren was Fien ook al naar de film geweest. Met haar peter.
Het eerste gedacht was toen: awel, ik ga met Klaas ook naar de film, want de jongen was zich weer 's danig aan het vervelen (gisteren was het nog veel minder goei weer dan vandaag). Maar toen was ik vergeten dat Moeke eigenlijk naar de rommelmarkt wou, en dus vielen de cinemaplannen voor zaterdag in het water. En dus werd er beloofd: "we zullen morgen gaan als Fien naar de chiro is". Kwestie van ook dan niet met een "ik-verveel-mij" jongen te zitten. Mijn achterhoofd wist eigenlijk wel dat het vandaag mooi weer ging worden (maar niet dat het zo mooi ging zijn), maar het hek was van de dam: Klaas moest en zou ook naar de film. Het was eigenlijk al een wonder dat we zonder slag of stoot gedaan kregen dat we niet zaterdag maar zondag naar de film gingen. :)

En dus werden er tickets gekocht en in de iPhone opgeslagen, en zo stonden we vandaag om half drie in de Metropolis in Antwerpen. Wat gingen we kijken? Dezelfde film als Fien gisteren gezien had met haar peter natuurlijk. De Croods, in 3D.


Op zichzelf is zo'n tripje met zijn papa alleen, alleen al de moeite waard voor Klaas. Maar dan naar de grote cinema, dat was toch nog wat anders. We waren er al wel geweest in Metropolis, maar we zijn niet zo'n filmgangers (het kost eigenlijk verdekke een hoop geld) en dus was het weer wat nieuw. Zo'n cinema gang is trouwens perfect om wat in rond te sjezen. :) Klaas was niet de enige die dat geweldig vond.
We pikten onze 3D brillekes op, kochten een doos popcorn voor ons 2, maar geen drinken (zo met een Mauriceke op stap gaan: we gingen het lot niet tarten, en gelukkig is een toiletbezoek voor kinders gratis alginder, want we hebben er duchtig gebruik van gemaakt), en settlenden ons op stoel 5 en 6 van rij 12 in zaal 9.

Het duurde nogal lang voor meneer voordat de film begon (er komen precies nog wel een paar coole films aan, zoals Turbo, maar eens we vertrokken waren kon de pret niet op. Want het moet gezegd worden - De Croods - dat was een zeer entertainende film. Zowel voor Klaas als voor mezelf. Mooi geanimeerd, goed gelachen, spannend genoeg. 't was de moeite waard.


Klaas was op een moment zelfs zo enthousiast dat hij het zat uit te roepen en in zijn handen klapte, zittende op het puntje van zijn stoel. :)

En oh, zelfs de pauze (jaja, er was een pauze) was het overduidelijk dat we in een kindervoorstelling zaten: er werd duchtig gespeeld in de open ruimte tussen het doek en de eerste rij stoel. Ook Klaas vond het de max om daar efkes rond te koersen.


Oh, en de billenkletser van de film vonden de kinderen - zowel Fien als Klaas - de "ta ta daaa" van Riem:


Kortom: ondanks het feit dat het mooi weer was buiten en wij binnen zaten in den donkere was het een geslaagd bezoek. Ik had wat schrik voor de 3D, want veel staat of valt met de brillekes die ge krijgt. Maar 't viel mee, al voelt ge toch dat uw ogen daar meer moeite mee hebben dan met gewoon beeld. Maar Klaas had er geen problemen mee, en hij zag het voor volgende keer al volledig zitten.

"En volgende keer als we naar de cinema gaan, dan gaan we ook naar de Quick, he papa?". Da's dan al geregeld, blijkbaar. :)

Al 3 reacties... Zelf ook iets zeggen?

Tutloos

Al een maand. Tutloos.


4 jaar is ze, Trijn. Bij de andere kinderen maakten we de afspraak dat als hun tutje kapot was, ze er geen nieuwe kregen.
Trijn wist dat ook allang maar haar tutje ging niet kapot, daar zorgde ze wel voor.

Op vier jaar vinden wij dat het wel goed is geweest met tutjes.
We legden het tutje op het stoeltje naast haar bed. Daar bleef het vijf nachtjes. Na vijf nachtjes staken we het in haar Trijndoos en kreeg ze een prinses in de plaats.

Voila, zonder probleem van het tutje verlost. Haar tutdoekje gaat nu zonder aanhangsel mee het bed in, al meer dan een maand lang.

Heuj!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Zevenjarenfeest - deel I


16 van de 21 klasgenootjes.
Uitgenodigd om samen iets te gaan doen op maandagmiddag na school.


Ze luisterden naar het eerste deel van het verhaal van Peronniek waarna ze hun eigen Peronniekverhaal aanvatten.
Hun kleine buideltje vulden ze met een edelsteentje, een nootje en een takje. Daarmee kunnen ze op hun tocht alvast kracht, voedsel en vuur meenemen. Thuis zoeken ze nog een vierde dingetje zodat ze ook eigenheid in hun buideltje kunnen stoppen.


Ze maakten een vlierkazoo, gingen op sporentocht, bakten brood aan een stok boven het vuur en leerden het eerste deel van hun zevenjarenliedje.




Er was wat doorzettingsvermogen voor nodig, maar ze zijn helemaal klaar om in april met z'n allen écht op tocht te gaan.

Het begin van Fien haar zevenjarenfeest hebben we al achter de rug.
Geen communie- of lentefeest voor haar. In juni vieren we met vrienden en familie haar zevenjarenfeest.

Al 4 reacties... Zelf ook iets zeggen?

7!

Ons eerstgeboren boeleke zag er zo uit op (iets na) 10 maart 2006:


7 jaren later vind ik ze nog altijd even schoon.


9 maart nodigde ze 7 vriendinnetjes uit om samen naar mijn maan te gaan kijken in Mechelen.

We reden met 9 kinderen (=7+Klaas+Fien) met de trein van Lier naar Mechelen Nekkerspoel, we liepen door Mechelen dwars door een eindspel van de Chiro, we keken naar Mijn maan, kaapten daarna een terrasje naast de Sint Romboutstoren, aten cake, pakten cadeautjes uit, speelden op bewegende paaltjes en wandelden weer naar het station om terug naar Lier te treinen.






Op 10 maart vierden we thuis haar verjaardag.
Ze kreeg 's morgens nog een extra cadeautje van haar klasvriendinnetje dat bleef logeren.
Van ons kreeg ze een fiets. Moemoeke & Voke plush en Mémé sponsorden mee.
Vlak voor de middag kwamen meter en peter aanzetten met een hoop cadeautjes en tot slot waaiden ook Mutti en Pake nog binnen net voor we naar de Abelebaan moesten vertrekken.




Oh, en ze blies. 7 kaarsjes.
7, dat is het begin van veel en groot.



En wie goed kijkt ziet dat er na vele jaren wachten eindelijk een nieuwe snijtand komt piepen!



Al 6 reacties... Zelf ook iets zeggen?